zowel online- als offline onderzoek vormt de basis van al mijn projecten en is een van mijn belangrijkste kenmerken als creatief.

Ze noemen me ook wel eens het klokhuis..

Cultural Probes

Menselijk gedrag toetsen en begrijpen kan op vele manieren. De makkelijkste manier is misschien wel door gewoon te vragen, in gesprek te gaan en te luisteren. Mensen geven je waardevolle inzichten. Maar grappig genoeg zijn we vreselijk slecht in het inschatten van ons eigen gedrag. Vraag een mens wat ze denken te gaan doen, en ze besluiten het tegenovergestelde.

Een andere manier om gedrag te toetsen in het afnemen van dagboekstudie's. Hierbij houden deelnemers gedurende een periode een dagboek bij met een aantal vraagstellingen. Een methode die ik graag gebruik omdat deze in korte tijd vele inzichten kan geven.

Probe over keuzegedrag in de supermarkt

Gedurende twee weken hielden deelnemers een probe bij met een aantal vragen die ze vooraf hun bezoek aan de supermarkt beantwoorde, en een aantal achteraf. Van te voren werd deelnemers gevraagd om een boodschappenlijst te maken. Ook vroeg ik hoe zij zich op dat moment voelde. Hongerig? Blij? Of juist vermoeid? Na hun bezoek plakte deelnemers hun bonnetje in het boekje en werd hen gevraagd wat ze onbedoeld hadden gekocht, of ze daar spijt van hadden. Of ze het product vaker kopen en wat ze het aantrekkelijkste aan het product vonden.

In een hele korte tijd kreeg ik waardevolle inzichten terug. Het grootste zichtbare verschil was het aantal bezoeken van mensen die in een dorp woonde t.o.v. mensen in de stad.

Probe over makkelijke en moeilijke keuze's

Elke dag schreven deelnemers een moment op waarop ze juist wel of niet moeite hadden met een keuze. Later reflecteerde ze op deze keuze. Had de keuze nogsteeds dezelfde waarde? Of was hij moeileijker of makkelijker geworden? Hoe voelden ze zich achteraf, hadden ze misschien spijt? Was er misschien een patroon te herkennen gedurende de week?

Even tussen ons

niet doorvertellen

Voor mijn afstudeerproject deed ik onderzoek naar datgene wat we elkaar niet vertellen. Maar hoe krijg je het voor elkaar om mensen juist dat te laten delen, wat ze liever voor zichzelf houden?

Briefpost

Lekker ouderwets, maar met het voordeel dat het volledig anoniem was. Ik opende een postbus en verspreidde kaarten met de vraag of mensen hun geheim met mij wilde delen.

Viltjes + Inlever box

iIk drukte 350 viltjes in het Nederlands en Engels, achterop kon worden geschreven om deze vervolgens in te leveren in een box (met slot). Dit kistje verplaatste langs diverse plekken

In totaal probeerde ik op 4 verschillende online en offline manieren informatie te verzamelen. De bovenste twee leverde me het meeste informatie op. In totaal lukte het 83 geheimen te verzamelen. De antwoorden waren erg divers, maar toch waren er duidelijk een aantal categorieën.

Het viel op dat het vaak niet om grote geheimen ging, maar om intieme gedachten en emoties. Uit de opvolgende gesprekken bleek dat ze allen iets gemeen hadden: Waarom ze een geheim geworden waren en waarom ze niet verteld werden. De gedachten en gevoelens die een rol spelen bij het niet vertellen komen overeen.

Geheimen horen niet voor iedereen zomaar te lezen te zijn. Ik vond het lastig om te besluiten hoe ik deze wilde weergeven. Ik gebruikte onzichtbare inkt, en schreef ze in een boekje. Deze boekjes waren bedrukt met een print die enkel te lezen was met de rood licht filters, die toegang gaven tot de code. Even puzzelen dus..